Persofficier Gabriëlle Hoppenbrouwers: “Dan denk ik, hoe haal je het in je hoofd?”

interview-Gabrielle-Hoppenbrouwer

Gabriëlle Hoppenbrouwers is persofficier: een officier van justitie die – de naam zegt het al – de pers te woord staat. Wanneer Hoppenbrouwers vertelt over haar achtergrond, lijkt het wel alsof deze baan voor haar gemaakt is. Hoppenbrouwers heeft namelijk niet alleen rechten gestudeerd, maar ook journalistiek en communicatie. Enthousiast vertelt zij ons hoe zij na eerst even rondgekeken te hebben in de tv-wereld, uiteindelijk toch bij het OM terecht kwam. 

Een duik in de tv-wereld

Hoppenbrouwers wilde altijd al heel graag tv-journalistiek doen. Tijdens haar studie journalistiek kwam ze erachter dat dit specialisme pas heel laat in de studie aan bod zou komen. Bovendien kwamen weinig mensen daarvoor in aanmerking. Ze besloot communicatie te gaan studeren, maar dat dat had te weinig diepgang. Het strafrecht trok haar wel altijd en misschien omdat haar broer advocaat was, viel de keuze op een rechtenstudie. Hoppenbrouwers sloot haar studie af met een stage op de strafsectie van een groot advocatenkantoor, maar dat was naar eigen zeggen niet zo’n succes. “Ik merkte dat ik moeite had mensen die strafbare feiten hadden begaan wel te moeten verdedigen en pleiten voor lagere straffen.” Het leek haar daarom logisch aan ‘de andere kant’ te gaan kijken.“Als ik nu een dossier zie, kan ik zelf bepalen of ik het voor de rechter breng of niet. Advocaten moeten wel, voor hun cliënt.” 

Na haar studie volgde Hoppenbrouwers daarom de RAIO- opleiding. Echter, de tv-journalistiek knaagde nog altijd aan haar. Daarmee was de verplichte buitenstage de perfecte kans toch nog eens de tv-wereld in te duiken. Ze begon bij de NOS en bleef uiteindelijk zelfs werken bij Omroep Gelderland als redacteur-verslaggever. Na een aantal jaar ging Hoppenbrouwers toch met hangende pootjes terug naar het OM, waar ze sindsdien volledig op haar plek is. 

De portefeuille pers

Hoppenbrouwers is officier van justitie en heeft ‘de pers’ als portefeuille. Dit houdt in dat zij verantwoordelijk is voor de opsporingsberichtgeving en beoordeelt of beeldmateriaal dat de politie heeft van bijvoorbeeld een overval, mag worden uitgezonden op tv. Een persofficier heeft ook altijd een andere portefeuille, zoals in het geval van Hoppenbrouwers zedendelicten. Een voorbeeld van een zedenzaak die Hoppenbrouwers is bijgebleven, is die van een oudere man die een relatie had met een minderjarig meisje. “Fascinerend, als mannen van 40 à 50 jaar zeggen dat ze een gelijkwaardige relatie hebben met een meisje van nog geen zestien. Dan denk ik, hoe haal je het in je hoofd? Maar ik ben ook geïntrigeerd door hoe ze zo’n meisje in hun macht weten te krijgen.”

“Ik merkte dat het iets met m’n eigen veiligheidsgevoel in het verkeer deed.”

Op de vraag of het niet heel zwaar is om als coördinerend zedenofficier te werken, antwoordt Hoppenbrouwers dat ze dit vooral zwaar vond in combinatie met de portefeuille Wegenverkeerswet: de zware verkeersongevallen. Omdat je continu gesprekken voert met slachtoffers en nabestaanden werd ik vaak geconfronteerd met het feit dat een ongeluk maar in een klein hoekje zit. Ik merkte dat het iets met m’n eigen veiligheidsgevoel in het verkeer deed.”

De kracht van kwetsbaarheid

Het contact met slachtoffers, maar ook daders gaat Hoppenbrouwers aan het hart. Hoppenbrouwers heeft natuurlijk een belerende rol, van waaruit ze met haar vinger kan wijzen, maar ze probeert ook altijd tot iemand door te dringen en iets los te peuteren. “Wat ik vaak deed, vooral bij kinderen waarvan ik wist dat er persoonlijke omstandigheden speelden, is dat ik ze met hun gedachten probeerde weg te krijgen van waarvoor ze daar zaten en vroeg: wat is je passie, waar verheug je je op als je uit school komt? Dan zie je vaak een ander kind voor je.” Dit noemt Hoppenbrouwers de kracht van kwetsbaarheid: een terugkerend thema in haar leven. Zo schrijft zij blogs over rechtszaken om deze meer nuance te geven, maar vooral om wat meer te vertellen over wie er achter die toga zit. “Mensen zijn op hun mooist als ze kwetsbaar zijn, dus waarom zou ik dat niet ook mogen doen?”

Creatieve component

Hoppenbrouwers schrijft haar blogs natuurlijk ook vanwege het creatieve proces. Bij het schrijven van requisitoirs kan zij in zekere zin ook haar creativiteit uiten, maar men is daarbij wel gebonden aan een format. “Bij de tv mocht ik natuurlijk zelf monteren en inspreken, maar als ik werk doe dat niet per se een hele creatieve component heeft, móet ik daarnaast iets creatiefs hebben. Ik heb bijvoorbeeld lang in een bandje gezongen, een tijdje geschilderd en getekend en vervolgens werd dat het schrijven van blogs.” 

“Als we het samen met de politie voor elkaar krijgen die slachtoffers iets sneller te helpen, dan zou ik al een heel voldaan gevoel krijgen.”

Vorig jaar heeft zij een selectie van haar blogs gebundeld in een autobiografisch boek. Wat Hoppenbrouwers in de toekomst graag zou willen bereiken, is het wegwerken van de achterstanden in zedenzaken. “Het is natuurlijk schrijnend als iemand verkracht wordt en die zaak vervolgens anderhalf jaar op de plank blijft liggen. Als we het samen met de politie voor elkaar krijgen die slachtoffers iets sneller te helpen, dan zou ik al een heel voldaan gevoel krijgen.”

Meer over

Deel dit artikel

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll naar top