Het is eind oktober en zoals ieder jaar wordt Amsterdam overgenomen door een leger aan ravers. Terwijl ik braaf een kaartje voor het Amsterdam Dance Event probeer te bemachtigen, hebben anderen er al tientallen weten te verkrijgen. Zij kopen ze massaal op en verdienen er hun brood mee. Nummer 1600 in de wachtrij. Ik heb nog hoop, maar ik vrees dat de ticketmaffia al heeft toegeslagen. Voor bizarre bedragen worden de kaartjes doorverkocht aan studenten die de verleiding niet kunnen weerstaan. Een gouden handel.
Wat voor de doorverkoper een lucratief verdienmodel lijkt, ligt juridisch een stuk ingewikkelder. Wanneer iemand bedrijfsmatig grote hoeveelheden tickets opkoopt om die met winst door te verkopen, komen al snel het consumentenrecht en het belastingrecht in beeld. Zo kunnen consumenten terugvallen op de verkoopvoorwaarden. Maar terwijl de prijzen stijgen en de handel floreert, blijf ik mij afvragen hoe hierop kan worden gehandhaafd. Geef ik dan toch toe aan mijn FOMO?
