‘Kijk omhoog!’ klinken de woorden van Ramses Shaffy in mijn oren wanneer ik op een frisse zondagochtend langs de Amsterdamse grachten wandel. Wie met mij meeloopt, zal de blauw-witte schildjes naast de voordeuren van de monumentale panden waarschijnlijk nauwelijks opmerken. Toch zijn ze meer dan alleen een boodschap aan de eerstvolgende yup die zijn intrek neemt dat hij geen carte blanche krijgt voor zijn restauratieplannen.
De schildjes werden geplaatst naar aanleiding van het Haagse Verdrag van 1954 inzake de bescherming van culturele goederen in het geval van gewapend conflict. Deze moesten de internationale beschermde status van de monumenten zichtbaar maken in het straatbeeld.
Inmiddels worden ze niet meer toegekend en wordt hun registratie in het Rijksmonumentenregister niet actief bijgehouden. Niet geheel onredelijk, want zouden de schildjes vandaag de dag nog bescherming kunnen bieden bij moderne oorlogsvoering? Desalniettemin leuk om in het achterhoofd te houden voor het volgende ommetje: een stukje oorlogsrecht, recht voor je neus.
